Nieuwe CD ‘Gelukkeg in de regen’

Op 4 april is de nieuw CD van Alex gepresenteerd!
Een CD met 11 nieuwe Groningstalige liedjes, waaronder over zijn kleindochter ‘lutje wicht’, kleinzoon ‘junior’ en over zijn reis naar Amerika, over knoflook, verrechtsing van de maatschappij, en zijn eeuwige zoektocht naar het geluk…
U kunt de cd nu bestellen!!! Zie onder het kopje ‘winkel’.
Posted in Nieuws | Leave a comment

Opnames nieuwe cd vorderen…

Alex werkt hard aan zijn nieuwe CD (getiteld: ‘gelukkeg in de regen’) , in samenwerking met Jan Doddema en Bernard Meulman.

Op de CD komen 11 nieuwe nummers, waaronder het liedje ‘Junior’ over kleinzoon Siem en ‘Lutje wicht’ over kleindochter Rachèl. Begin april 2013 komt de cd uit.

Het eerste liedje ‘lutje wicht’ is inmiddels klaar:

Posted in Nieuws | Leave a comment

REISVERSLAG USA 24 febr.-4 maart 2012

Alex en Jaap op muziekbedevaart in Tennessee, Mississippi en Louisiana:

NASHVILLE: Na een voorspoedige heenreis via Houston, komen we rond 21.30u lokale tijd aan in het hotel te Nashville. We slapen slecht (jetlag) en zijn er al om 6 uur uit. Na een typisch American breakfast (waffles, bagels en cereal) op naar Nashville. We parkeren de auto pal naast het Country Music Hall Of Fame. Na een korte wandeling downtown en een bak koffie treden we toe tot het prachtige gebouw van de Hall of Fame en museum. De eerste tentoonstelling gaat over Alex’ grote held Chet Atkins. We zijn beiden zeer onder de indruk. Alle grote country-artiesten passeren de revue; van Johnny Cash tot Hank Williams, van Dolly Parton tot Garth Brooks. In de bijbehorende shop de eerste shirts en country-babyoutfits gescoord. Vervolgens terug gewandeld naar het centrum om daar naar ’s werelds grootse vintage gitarenwinkel te gaan, Gruhn. Alex heeft zijn oog laten vallen op een Gibson J200, maar deze klinkt niet veel beter dan de J40 die hij al heeft, dus toch maar niet gedaan. Op naar de cd-winkel van countrylegende Ernest Tubb, bij de buren de eerste burger en chickenwings gegeten en we horen (nu al) in elke kroeg live-muziek.

Daarna naar het Ryman auditorium. Prachtige zaal, was vroeger een kerk en werd vanaf de jaren 40 gebruikt voor de Grand ole opry radioshows. Alle countrylegendes hebben er gestaan en nog steeds treden er veel artiesten op (Coldplay, REM, Bruce Springsteen etc). Eind van de middag rijden we naar “Music Valley”, aan de andere kant van Nashville. Eerst een bezoek aan Cooters Place (Dukes of Hazard museum), om met dé General Lee op de foto te gaan. Cooters Place blijkt naast het Willie Nelson museum te liggen, dus daar ook maar even naar toe. Is een beetje een tegenvaller (tenzij je de brievenbus en oude meubels van Willie wil zien), maar wel erg grappig.

Na de eerste fried catfish en steak bij Opry Grill met spoed naar de Grand ole opry. We zijn op tijd en lopen in de meute naar de zaal toe. We hebben daar een mooie plek op de tribune. We zien Josh Tompson, The Ryders in the sky en nog vele andere ontzettend goede country-artiesten. Het is een hele professionele show, zelfs de vele reclames zijn entertainend. De eerste dag in Nashville is al onvergetelijk.

NASHVILLE-MEMPHIS: Vandaag 7u wakker. We rijden zo’n 350 km door glooiend bebost gebied richting Memphis (uiteraard met country en blues op de radio). Eerste stop is Graceland, een soort ponypark Slagharen. Eerst Elvis zn favoriete snack geprobeerd: peanutbutter en banana sandwich: niet te vreten. Vervolgens met een busje naar Graceland. Kitsch op en top: 100-en gouden platen, vliegtuigen en auto’s van Elvis en het graf van de hele familie gezien. Hoog pretpark gehalte, maar we zijn er geweest!

Na het vinden van het hotel rijden we een km door aan dezelfde straat, waar the legendary SUN-studio ligt! Het ziet er uit net als in de film. Bij binnenkomst eerst een kop koffie op “holy ground”. We gaan mee met een rondleiding (leuke en muzikale tourguide). Erg bijzonder om op de geboorteplaats van de Rock n Roll te zijn. Nog even op de foto met de microfoon van Elvis, shirts gescoord en toen naar het centrum. Het eerste cafe is BB-kings bluesclub, aangezien we best honger hebben gaan we daar naar binnen. En wie zit daar op het podium? De blinde zanger die de week ervoor op de documentaire van de VPRO “Times like dees” te zien was: “Blind Mississippi Morris”.We bestellen weer wat gefrituurds en een budweiser en kijken naar de show van BMM. Na zijn optreden nog naar hem toegegaan en gezegd dat ik hem herkende van de “Dutch television” en natuurlijk een zelfgebrande cd gekocht. Na BB-king club rondje door Beal gelopen en na een espresso bij Starbucks weer terug naar het hotel.

MEMPHIS: Het vroege opstaan blijft. Eerst naar hotel Loraine (is Martin Luther King, vermoord), wat nu een museum is voor the national rights movement. Na een wandeling naar de Mississippi en een aangesmeerde CD van de “godfather of blues”, gaan we naar de Gibson Fabriek (afd. hollow-body gitaren) voor een factory-tour.

In de Gibson fabriek wordt alles grotendeels handmatig gedaan en je kunt stap voor stap zien wat er gebeurt. Als er ook maar 1 vlekje op de gitaar komt, wordt het vernietigd, zunde… Tijdens de tour voelen we ons net “Sjakie in de chocoladefabriek”. Na de rondleiding kijken we aan de andere kant van de straat in het Rock en Soul museum. Beetje allegaartje van alle genres en platenlabels, maar wel mooi overzicht (+ originele tekst van Suspicious minds). Na een broodje, in de auto naar het armere deel van de stad, waar het Stax museum ligt. Het museum blijkt echter dicht op maandag. De PR-man loopt net buiten en verontschuldigd zich dat ze dicht zijn. We raken aan de praat over muziek en eten. Hij tipt ons om in New Orleans te gaan eten bij Coops. Toen wat winkels bekeken: Memphis drumshop en bij Goner Records wat goedkope lp’s en 2 originele SUN singels op de kop getikt. Na een pizza in de stad gaan we ’s avonds weer naar Bealstreet. In een bluesclub speelt een goede Johnny Cash coverband en in de  BB-king club de BB-king allstarband (erg goede soul met supergitarist).

MEMPHIS-NATCHEZ: Via het centrum van Memphis rijden we de Blues Highway 61 op. Wanneer we de stad uitrijden beginnen eigenlijk meteen de grote katoenvelden op te komen. Net de veenkoloniën, maar dan groter. Na 100 km komen we aan in Clarksdale bij het kruispunt met highway 49. Dit zou de Crossroad zijn waar bluesgitarist Robert Johnson zijn ziel aan de duivel heeft verkocht (om de blues machtig te worden). Het “echte crossroad” ligt elders, maar de verhalen spreken elkaar tegen. De 2e stop in Clarksdale is het Mississippi Delta Blues Museum. Naast het museum ligt Ground Zero, de kroeg van acteur Morgan Freeman (is nog dicht om 10u ’s ochtends, maar wel even op de porch gezeten en naar binnen gegluurd). Toen het museum in, waar we veel info vinden over o.a. Muddy Waters en Robert Johnson.

Een kilometer verderop bij het Riverside Hotel gekeken, deze lijkt gesloten (en verlaten). In dit hotel is Bessie Smith overleden en zou ook Howling Wolf te gast zij geweest. We tikken Greenwood + adres graf Robert Johson in op de tomtom. We worden over een andere weg geleid dan de highway 61, dwars door de katoenvelden. En zien o.a. de Talahatchee slaafhuizen. We komen niet langs Cleveland, maar we rijden, na het eigenlijk al opgegeven te hebben, ineens in the middle of nowhere, langs een wit kerkje. Hier zou R.J. liggen begraven. We hoeven maar even te zoeken. Onder een boom ligt een steen met daarop enkele plectrums. Hier zou hij liggen. Andere verhalen zeggen dat er nog minstens 2 andere vermeende graven zijn. Een blueszanger in die tijd, wiens ziel aan de duivel werd verkocht, werd in een gat gedonderd en al helemaal niet bij een kerk begraven. Ondanks dat het niet 100% zeker is het wel bijzonder om te zien en natuurlijk een plectrum erbij gelegd. We rijden verder door plaatsen als Greenwood, Port Gibson (mooie huizen, maar ook groot verschil tussen arm en rijk), Louisville (geboorteplek BB King) en Vicksburg naar de Natchez Trace Parkway. Via deze extreem rustige weg rijden we door het bos/parklandschap naar Natchez. We zijn op zoek naar een hotel, maar zien ineens een muziekwinkel, dus stoppen. In de etalage staan alleen fietsen, dus we vragen ons af of het wel klopt. De Winkel verkoopt dus fietsen én muziekinstrumenten (prima combi). Een ontzettende rommel en het lijkt niet heel goed te gaan. Alex kijkt naar de gitaren, maar ik zie meteen een oude Rogers snaredrum. Na wat onderhandelen koop ik voor een habbekrats de snare + nog wat drumonderdelen. Op advies van de verkoper rijden we richting Grand Hotel in Natchez aan de Mississippi. Daar lopen we naar de ”downhill pubs” en eten daar catfish en ribs en drinken een Mississippi pecanbier bij Downhill Saloon.

NATCHEZ-BREAU BRIDGE: Via Natchez (met zijn prachtige 19e eeuwse huizen) rijden we op de highway 61 naar Baton Rouge. In Baton Rouge gekeken bij o.a. het State Capitol (BR is hoofdstad van Louisiana), verder beetje saaie stad… Weer in de auto gestapt en via snelweg richting Breaux bridge. Dit is een prachtige highway gebouwd in de jaren 70, 10-tallen kilometers dwars door de swamps. Bij Breaux Bridge rijden we over de Bayou Tech (weg door swamps) naar het het zuiden. In eerste instantie weinig swamp te zien, dus maar een andere weg ingereden richting Lake Martin. Daar stoppen we bij een dicht natuurcentrum, maar wel even in het achterliggende swamp gekeken op een steiger waar we schildpadden en hagedissen zien. We besluiten het achterliggende grindpad op te rijden en zien al gauw in de mangrovebomen 100-en grote zilverreigers en roze pelikanen. We rijden door en komen uit in een dorpje met een bootverhuur. Er is nog plek op de boot en al na enkele minuten zien we de eerste alligator. Prachtige tour met goede uitleg van een cajunjager. We zien reigers in alle soorten en maten, veel alligators, schilpadden, slangen, duckhunt-hutten en een Amerikaanse zeearend!

Na de boottocht, op advies van de cajun-verhuurder, naar Breaux Bridge. Daar vinden we een slaapplaats bij de “Bayou Cabins” bestaande uit allemaal cajun-hutten. We lopen naar Pont Breaux, verderop in de straat: een cajun eettent met live-muziek. Daar eten we Gumbo en een Seefoodplatter (met krokodil). De band “Cajun Born” met Jay Combier op accordeon treedt op. Maken een praatje met de band, aardige lui. Als Alex een cajun-cd wil opnemen is hij van harte welkom in hun studio. Er wordt veel gedanst door jong en (zeer) oud; soort volksdans met veel pasjes. Het blijft nog lang onrustig in Pont Breaux…

BREAUX BRIDGE- NEW ORLEANS: Geen standaard hotelontbijt, maar keuze tussen eggs met Bayou-kruiden eventueel met tig soorten vlees. We praten nog wat met de eigenaren, Alex koopt 2 cajun cd’s en we kijken bij Mike die in de schuur “Crackling” bakt (varkenshuid gefrituurd in varkensvet).  Als we weg gaan: See ya, Elex en Yawp! We stappen weer in de auto, naar Lafayette. Via een visitorcentre (met tentoonstelling over cajun-history) krijgen we advies om naar downtown te gaan. In Lafayette is echter ‘s morgens nog weinig te doen. Na een kop koffie vertrekken we naar New Orleans (200 km). New Orleans ligt midden in de swamps en blijkt een gigantische stad. We rijden via een grote snelweg naar het business-district, waar ons hotel ligt, op de rand van het French Quarter. Het is een korte wandeling richting de Mississippi naar het Riverwalk winkelcentrum. Daar gaan we niet in, maar stappen daar wel op de typische New Orleans-tram. Die brengt ons voor een dollar naar de andere kant van het “French Quarter” (het oude en meest levendige deel van de stad). Daar horen we meteen muziek en er zijn overal toeristen- antiekwinkels, cafés en restaurants. We lopen naar Coops (de aanrader van de PR-man van Stax) aan Decatur street. Daar eten we heel lekker en als we weggaan staat er een lange rij voor, dus een goed teken.

We lopen via Jackson Square naar Bourbon Street: een is een kruising tussen de wallen en Las Vegas met veel live muziek. Veel mensen, veel vieze mannen en vrouwen en de meeste bands (en publiek) hebben een hoog middle-of-the-road/ top-40 gehalte. Na een biertje bij een rockband lopen we via Canalstraat weer terug Decaturstreet. Daar zien we een hele goede bluesband spelen. We gaan naar binnen. De band heet “the Hipshakers” bestaande uit gitaar, bas en drum. Op de vraag of hij cd’s heeft, zegt hij dat niet aan plastic doet, je krijgt hier live “the real deal”. Waar we vandaan komen: Holland? Amsterdam? (zijn ogen beginnen te twinkelen, en er komt meteen een verhaal over drugs etc.) De drummer heeft wel eens in Utrecht gespeeld, hij wil wel met ons ruilen. We blijven een tijdje kijken, erg goed! Daarna nog een rondje door French Quarter gelopen. Aparte stad.

NEW ORLEANS: ‘s Morgens zijn we eerst naar een aantal cd-winkels geweest. Vooral die in Deacturstreet heeft erg veel goed spul (cajun, zadecco, Sun-cd-box en de nieuwe Bruce Springsteen gescoord). Vervolgens hebben we kaarten gekocht voor steamboat Natchez (lunch-jazz-tour). Het getoeter uit de stoompijp galmt door de hele stad. Tijdens de 2 uur lange trip wordt er informatie verteld over de boot, New Orleans en de orkaan Katherina (is nu toeristische attractie). Op de heen- en terugweg speelt een ragtime-band (dixieland achtig). We eten een lunch met catfish, jambalay de bek vol prai etc. Vervolgens gaan we bij de band kijken. Vaders maakt weer even een praatje en koopt een cd van de Duke Heitgers Steamboat Stompers. Na de tocht op de Natchez lopen we naar de French Market (allemaal kraampjes met prullaria en vreterij) en vervolgens door de wijk naar het noorden; Louis Armstrong Park (standbeeld van de maestro en het Congo Square, hier kwamen de slaven bij elkaar om op hun enige vrije dag per week samen muziek te maken en te dansen: hier is alle muziek die we nu als jazz en blues (en alles daartussen in) kennen ontstaan).

Eind van de middag eten we ter afwisseling een pasta bij de Italiaan om de hoek bij hotel en gaan daarna de stad weer in. Helaas speelt de bluesband van gister niet. We lopen verder langs The House of Blues (Floggin Molly treedt op). In Bourbonstreet speelt een up-tempo Zydeco band de hele tent plat. Bij de tweede Zydeco band gaan we naar binnen en kopen een biertje. Deze band noemt zichzelf de Cant Hardly Playboys”. Na een paar nummers komt de wasbordspeler bij mij en zet me voor het podium neer. Ik mag meespelen op t wasbord. Erg leuk en best nog wel even wennen. Maar ik heb opgetreden in New Orleans!

Na een rustige afsluiter bij Steamboat Willy (dixieland) terug naar het hotel. De volgende dag vliegen we via Chicago weer naar Nederland.

Jaap Vissering


Posted in Nieuws | Leave a comment

voorum

Posted in Nieuws | Leave a comment

Beelden Theatershow Tramwerkplaats Winschoten op TV Blauwestad

Alex in gesprek met presentator Bert Smit van RTV Blauwestad

Alex in gesprek met presentator Bert Smit van RTV Blauwestad

Beelden van de Theatershow Tramwerkplaats Winschoten van 22 januari jl.
wordt uitgezonden op RTV Blauwestad

Het eerstvolgende reguliere programma op RTV Blauwestad is de eerste 2 weekenden van februari 2011 te zien vanaf zaterdag 14.00 uur met telkens herhalingen tot zondag 19.00 uur.
Er zijn diverse onderwerpen, waaronder de theatershow/try-out van Alex Vissering.

Het programma wordt digitaal via de kabel uitgezonden op kanaal 950 in een groot aantal gemeenten in het Ziggogebied.
Analoog wordt via de kabel uitgezonden in de hele gemeente Oldambt, via de frequentie 189.25 Mh, ofwel kanaal 7.

Cameraploeg van RTV Blauwestad

Cameraploeg van RTV Blauwestad

Posted in Nieuws | Leave a comment

PRONKJEWAILTJES – Vanaf 3 januari 2011 dagelijks op TV Noord

In het kader van het 75-jarig bestaan van Stichting Groninger Landschap en in samenwerking met de Provincie Groningen zijn door Moomba Media uit Groningen zo’n 500 “Pronkjewailtjes” gemaakt voor RTV Noord.
Deze TV items zijn vanaf januari 2011 tot eind 2012 elke werkdag uitgezonden ter afsluiting van het programma Noord Vandaag.
De presentatie was in handen van Alex. De crew bestond uit Michel van Roon van het Groninger landschap, Rikkert Veldman van Moomba Media, cameraman Gert Ensing en Jan Meijering van de provincie Groningen. Alex liet op zijn manier en in het Groninger dialect bijzondere gebeurtenissen in de Groninger natuur en opmerkelijke plekjes in onze provincie zien. U kunt deze filmpjes terugkijken op Youtube (zoeken naar Alex Vissering) of de dvd bestellen via het Groninger Landschap.

Posted in Nieuws | Leave a comment

Sneakpreview nieuw TV-programma Alex

Vanaf januari is Alex iedere werkdag te zien op TV Noord met het educatieve programma “Pronkjewailtjes”. Bij deze alvast een exclusieve voorpremière!

Posted in Nieuws | Leave a comment

Opa maakt liedje voor kleindochter…

Rachèl 6 maanden

Rachèl 6 maanden

Zoals u vast wel heeft gehoord is Alex 2 augustus 2010 opa geworden. Uiteraard heeft hij voor zijn kleindochter een liedje geschreven! Binnenkort meer hierover!

Posted in Nieuws | Comments Off on Opa maakt liedje voor kleindochter…